ragdoll phenomenon
Laatste Nieuws:
Vizsla
Ragdoll Phenomenon © 2010 | Disclaimer
 |
 |
 |
 |
De Magyar Vizsla of Hongaarse Staande Hond, zoals hij officieel heet is een middelgrote, elegant gebouwde kortharige of draadharige staande hond. Staande honden moeten onder andere tijdens de jacht het volgende kunnen doen:
·Methodisch zoeken
·Vast voorstaan, dat wil zeggen dat de voorstaande honden het wild niet mogen opjagen, maar er rustig voor moeten blijven staan om de jager te wijzen waar zijn buit te vinden is
·Aangeschoten wild uit het water en van het land apporteren
·Aangeschoten wild volgen en bij de jager brengen
 |
 |
De aan de Vizsla gestelde eisen waren erg groot:
·Behoorlijke snelheid
·Goed wijd zoeken
·Goed verloren zoeken
·Retriever zijn
·Zowel veerwild als haarwild aanwijzen
Bij de beoordeling van de kwaliteiten van de Vizsla, vergeleken met de Duitse Staande Hond en de Pointer zou men kunnen zeggen dat de Vizsla het beste van die beide rassen in zich verenigd. In de jaren 30 werd het ras door de F.C.I. (Fédération Cynologique Internationale) officieel erkend. In deze tijd werden door jagers bloedlijnen van de Duiste Staande Draadhaar ingebracht ter verbetering van de uitstekende jachtkwaliteiten, speciaal voor de jacht onder moeilijke omstandigheden. Hieruit is de Drótszörü Magyar Vizsla (Draadhaar Vizsla) ontstaan.
Karakter
De Vizsla is een rustige, vriendelijke, soms zelfs een beetje een gevoelige hond, die niet bestand is tegen een ruwe behandeling maar met een tactvolle baas tot grote prestaties kan komen en zeker de gewaardeerde kameraad van een gezin kan zijn. Typische karaktereigenschappen van de Vizsla zijn:
·Gemakkelijk en snel af te richten
·Kan een grove behandeling slecht verdragen
·Uitstekend geheugen
·Voortreffelijke vaardigheid tot combineren
·Onmiskenbare jachtpassie, voelt zich in huis ook erg prettig
·Liefdevol karakter
·Levendig temperament en aanhankelijk
·Behoorlijke snelheid
·Goed wijd zoeken
·Goed verloren zoeken
·Retriever zijn
·Zowel veerwild als haarwild aanwijzen
Bij de beoordeling van de kwaliteiten van de Vizsla, vergeleken met de Duitse Staande Hond en de Pointer zou men kunnen zeggen dat de Vizsla het beste van die beide rassen in zich verenigd. In de jaren 30 werd het ras door de F.C.I. (Fédération Cynologique Internationale) officieel erkend. In deze tijd werden door jagers bloedlijnen van de Duiste Staande Draadhaar ingebracht ter verbetering van de uitstekende jachtkwaliteiten, speciaal voor de jacht onder moeilijke omstandigheden. Hieruit is de Drótszörü Magyar Vizsla (Draadhaar Vizsla) ontstaan.
Karakter
De Vizsla is een rustige, vriendelijke, soms zelfs een beetje een gevoelige hond, die niet bestand is tegen een ruwe behandeling maar met een tactvolle baas tot grote prestaties kan komen en zeker de gewaardeerde kameraad van een gezin kan zijn. Typische karaktereigenschappen van de Vizsla zijn:
·Gemakkelijk en snel af te richten
·Kan een grove behandeling slecht verdragen
·Uitstekend geheugen
·Voortreffelijke vaardigheid tot combineren
·Onmiskenbare jachtpassie, voelt zich in huis ook erg prettig
·Liefdevol karakter
·Levendig temperament en aanhankelijk
Rasstandaard Korthaar Vizsla
Vertaling uit het Duits en Engels en bij twijfel uit het Hongaars en Frans. Oorspronkelijk Hongaars.
Datum van de originele en van kracht zijnde standaard is: 06-04-2000.
FCI-standaardnummer 57 / 13.09.2000
Kortharige Hongaarse staande hond, Vizsla.
GEBRUIK: Veelzijdige gebruikshond voor de jacht, die zowel in het veld als in bos en in water moet kunnen
werken, met de volgende rastypische eigenschappen: uitgesproken neusgebruik, vast voorstaan, uitstekend
apporteren en doelbewust en graag een zwemspoor uitwerken. Hij verdraagt zowel zwaar terrein als ook
extreme weersomstandigheden. Als allround gebruikshond voor de jacht zijn schot- en wildschuwheid, niet
willen voorstaan en niet apporteren, net zo ongewenst als gebrek aan wil om waterwerk te doen. Vanwege
zijn probleemloze karakter en zijn aanpassingsvermogen, kan hij ook gemakkelijk in huis worden gehouden.
Indeling FCI: Groep 7, staande jachthonden
Sectie 1, Continentale honden
Met werkkwalificatie(veld en water)
KORT HISTORISCH OVERZICHT
De voorouders van de Hongaarse staande hond, kwamen met nomaden mee naar Hongarije. Schriftelijke
vermeldingen en afbeeldingen zijn al in documenten uit de 14e eeuw te vinden. Zijn belang voor de jacht is
sinds de 18e eeuw gestadig gegroeid. Reeds aan het einde van de 19e eeuw werden in Hongarije
wedstrijden voor staande honden georganiseerd, waaraan ook door Hongaarse staande honden met succes
werd deelgenomen. In die tijd speelden bij de ontwikkeling van het ras waarschijnlijk ook andere
jachthondenrassen een rol. De fokkerij in zijn huidige vorm begon rond 1920; in 1936 werd de Hongaarse
staande hond als ras erkend door de FCI.
ALGEMENE VERSCHIJNING
Middelgrote, elegante jachthond met edel voorkomen en met een korte tarwegele of verschillende nuances
van lichtbruine, vacht. De eerder lichte, droge, atletische bouw weerspiegelt harmonie van schoonheid en
kracht.
BELANGRIJKE VERHOUDINGEN
- De romp is iets langer dan de schofthoogte.
- De borstdiepte is iets minder dan de helft van de schofthoogte.
- De voorsnuit is iets korter dan de helft van de lengte van het hoofd.
GEDRAG/KARAKTER (AARD)
Levendig, vriendelijk, evenwichtig, gemakkelijk af te richten.
Het uitstekend vermogen om contact te houden met zijn baas zit in zijn aard.
Hij verdraagt geen grove behandeling en mag noch agressief noch schuw zijn.
HOOFD
Droog, edel, goed geproportioneerd.
Bovendeel van het hoofd.
Schedel: matig breed, licht gewelfd, middengroef is matig opvallend en loopt van de middelmatig
ontwikkelde achterhoofdsknobbel tot aan de stop. De wenkbrauwbogen zijn matig ontwikkeld.
Stop: matig.
Aangezicht.
Vertaling uit het Duits en Engels en bij twijfel uit het Hongaars en Frans. Oorspronkelijk Hongaars.
Datum van de originele en van kracht zijnde standaard is: 06-04-2000.
FCI-standaardnummer 57 / 13.09.2000
Kortharige Hongaarse staande hond, Vizsla.
GEBRUIK: Veelzijdige gebruikshond voor de jacht, die zowel in het veld als in bos en in water moet kunnen
werken, met de volgende rastypische eigenschappen: uitgesproken neusgebruik, vast voorstaan, uitstekend
apporteren en doelbewust en graag een zwemspoor uitwerken. Hij verdraagt zowel zwaar terrein als ook
extreme weersomstandigheden. Als allround gebruikshond voor de jacht zijn schot- en wildschuwheid, niet
willen voorstaan en niet apporteren, net zo ongewenst als gebrek aan wil om waterwerk te doen. Vanwege
zijn probleemloze karakter en zijn aanpassingsvermogen, kan hij ook gemakkelijk in huis worden gehouden.
Indeling FCI: Groep 7, staande jachthonden
Sectie 1, Continentale honden
Met werkkwalificatie(veld en water)
KORT HISTORISCH OVERZICHT
De voorouders van de Hongaarse staande hond, kwamen met nomaden mee naar Hongarije. Schriftelijke
vermeldingen en afbeeldingen zijn al in documenten uit de 14e eeuw te vinden. Zijn belang voor de jacht is
sinds de 18e eeuw gestadig gegroeid. Reeds aan het einde van de 19e eeuw werden in Hongarije
wedstrijden voor staande honden georganiseerd, waaraan ook door Hongaarse staande honden met succes
werd deelgenomen. In die tijd speelden bij de ontwikkeling van het ras waarschijnlijk ook andere
jachthondenrassen een rol. De fokkerij in zijn huidige vorm begon rond 1920; in 1936 werd de Hongaarse
staande hond als ras erkend door de FCI.
ALGEMENE VERSCHIJNING
Middelgrote, elegante jachthond met edel voorkomen en met een korte tarwegele of verschillende nuances
van lichtbruine, vacht. De eerder lichte, droge, atletische bouw weerspiegelt harmonie van schoonheid en
kracht.
BELANGRIJKE VERHOUDINGEN
- De romp is iets langer dan de schofthoogte.
- De borstdiepte is iets minder dan de helft van de schofthoogte.
- De voorsnuit is iets korter dan de helft van de lengte van het hoofd.
GEDRAG/KARAKTER (AARD)
Levendig, vriendelijk, evenwichtig, gemakkelijk af te richten.
Het uitstekend vermogen om contact te houden met zijn baas zit in zijn aard.
Hij verdraagt geen grove behandeling en mag noch agressief noch schuw zijn.
HOOFD
Droog, edel, goed geproportioneerd.
Bovendeel van het hoofd.
Schedel: matig breed, licht gewelfd, middengroef is matig opvallend en loopt van de middelmatig
ontwikkelde achterhoofdsknobbel tot aan de stop. De wenkbrauwbogen zijn matig ontwikkeld.
Stop: matig.
Aangezicht.
De neusspiegel: brede en goed ontwikkelde neusspiegel met zo groot mogelijke neusgaten. De kleur van
de neusspiegel is iets donkerder dan en harmonieert met de kleur van de vacht.
- De bek: stomp, niet spits, met krachtige kaken, goed gespierd. De neusrug is recht.
- Lippen: tegen het gebit aanliggende lippen, niet loshangend.
- Kaken/gebit: krachtige kaken met een perfect, regelmatig en compleet schaargebit, waarbij de bovenste
snijtanden zonder tussenruimte over de onderste tanden sluiten en de tanden recht in de kaken staan;
42 gezonde, tanden, overeenkomstig de tandformule.
- Wangen: krachtig en goed gespierd.
- Ogen: middelgroot, enigszins ovaal. De oogleden zijn goed aangesloten. De blik is levendig en
intelligent. De oogkleur is bruin en in harmonie met de kleur van de vacht. Een wat donkerder kleur
geniet de voorkeur.
- De oren: een beetje naar achter en middelmatig hoog aangezet. De oren zijn dun en liggen vlak tegen
de wangen. Ze eindigen naar onder in een afgeronde V-vorm. De lengte bedraagt ongeveer ľ van de
lengte van het hoofd.
HALS
Middelmatig lang en in harmonie met het totaalbeeld. De nek is zeer gespierd en licht gewelfd. Strak
aanliggende keelhuid.
ROMP
- Schoft: geprononceerd en gespierd.
- ?Rug: Sterk, goed gespierd, strak en recht. De wervelkolom moet door spieren bedekt zijn.
- Lendenpartij: Kort, breed, strak, gespierd, recht of lichtgewelfd. De overgang van rug naar lenden strak
en compact.
- Croupe: Breed en voldoende lang, niet kort afgeslagen, naar de staart toe licht afgerond, goed gespierd.
- Borst: Diep en breed met goed ontwikkelde, gespierde en middelmatig gewelfde voorborst; zover
mogelijk naar achteren reikend borstbeen. Borstbeen en ellebooggewricht liggen op dezelfde hoogte.
Ribben matig gewelfd. Achterste ribben ruim naar achteren reikend.
- Onderbelijning en buik: In een elegante boog, licht opgetrokken naar achter, strak.
STAART
Enigszins laag aangezet, bij de aanzet sterk, geleidelijk dunner toelopend. In landen waar geen
coupeerverbod geldt, kan de staart uit voorzorg bij jachtgebruik met een kwart worden ingekort. Als de
staart niet mag worden gecoupeerd, reikt deze tot het spronggewricht en wordt recht of licht sabelvormig
gedragen. In beweging wordt de staart horizontaal gedragen. De staart is goed en dicht behaard.
LEDEMATEN
- Voorhand: Vanaf de voorkant gezien staan de voorbenen parallel, van opzij gezien loodrecht en goed
onder het lichaam geplaatst. Goede botstructuur en sterk gespierd.
- Schouders: Schouderblad is lang, schuin en naar achteren vlak aanliggend. Soepel in beweging, sterk en
droog gespierd. Goede hoeking tussen schouderblad en opperarm.
- Opperarm: zo lang mogelijk en goed gespierd.
- Ellebogen: aansluitend aan de romp, maar niet aangedrukt, noch naar buiten, noch naar binnen
gedraaid. Goede hoeking tussen opperarm en onderarm.
- Onderarm: Lang, recht en goed gespierd. Sterke, maar geen grove botten.
- Polsgewricht: Droog en sterk
- Middenvoet: Kort, slechts zeer licht schuin gesteld.
- Voorvoeten: Licht ovaal met vlak tegen elkaar aanliggende, sterk gewelfde, krachtige tenen. Sterke,
bruine nagels. Stevige gripgevende leigrijze voetkussens. Zowel in stand als in beweging, staan de
voeten parallel.
ACHTERHAND
Algemeen: Van achteren gezien staan de achterbenen recht en parallel. Goede hoekingen, sterke botten.
NEDERLANDSE
de neusspiegel is iets donkerder dan en harmonieert met de kleur van de vacht.
- De bek: stomp, niet spits, met krachtige kaken, goed gespierd. De neusrug is recht.
- Lippen: tegen het gebit aanliggende lippen, niet loshangend.
- Kaken/gebit: krachtige kaken met een perfect, regelmatig en compleet schaargebit, waarbij de bovenste
snijtanden zonder tussenruimte over de onderste tanden sluiten en de tanden recht in de kaken staan;
42 gezonde, tanden, overeenkomstig de tandformule.
- Wangen: krachtig en goed gespierd.
- Ogen: middelgroot, enigszins ovaal. De oogleden zijn goed aangesloten. De blik is levendig en
intelligent. De oogkleur is bruin en in harmonie met de kleur van de vacht. Een wat donkerder kleur
geniet de voorkeur.
- De oren: een beetje naar achter en middelmatig hoog aangezet. De oren zijn dun en liggen vlak tegen
de wangen. Ze eindigen naar onder in een afgeronde V-vorm. De lengte bedraagt ongeveer ľ van de
lengte van het hoofd.
HALS
Middelmatig lang en in harmonie met het totaalbeeld. De nek is zeer gespierd en licht gewelfd. Strak
aanliggende keelhuid.
ROMP
- Schoft: geprononceerd en gespierd.
- ?Rug: Sterk, goed gespierd, strak en recht. De wervelkolom moet door spieren bedekt zijn.
- Lendenpartij: Kort, breed, strak, gespierd, recht of lichtgewelfd. De overgang van rug naar lenden strak
en compact.
- Croupe: Breed en voldoende lang, niet kort afgeslagen, naar de staart toe licht afgerond, goed gespierd.
- Borst: Diep en breed met goed ontwikkelde, gespierde en middelmatig gewelfde voorborst; zover
mogelijk naar achteren reikend borstbeen. Borstbeen en ellebooggewricht liggen op dezelfde hoogte.
Ribben matig gewelfd. Achterste ribben ruim naar achteren reikend.
- Onderbelijning en buik: In een elegante boog, licht opgetrokken naar achter, strak.
STAART
Enigszins laag aangezet, bij de aanzet sterk, geleidelijk dunner toelopend. In landen waar geen
coupeerverbod geldt, kan de staart uit voorzorg bij jachtgebruik met een kwart worden ingekort. Als de
staart niet mag worden gecoupeerd, reikt deze tot het spronggewricht en wordt recht of licht sabelvormig
gedragen. In beweging wordt de staart horizontaal gedragen. De staart is goed en dicht behaard.
LEDEMATEN
- Voorhand: Vanaf de voorkant gezien staan de voorbenen parallel, van opzij gezien loodrecht en goed
onder het lichaam geplaatst. Goede botstructuur en sterk gespierd.
- Schouders: Schouderblad is lang, schuin en naar achteren vlak aanliggend. Soepel in beweging, sterk en
droog gespierd. Goede hoeking tussen schouderblad en opperarm.
- Opperarm: zo lang mogelijk en goed gespierd.
- Ellebogen: aansluitend aan de romp, maar niet aangedrukt, noch naar buiten, noch naar binnen
gedraaid. Goede hoeking tussen opperarm en onderarm.
- Onderarm: Lang, recht en goed gespierd. Sterke, maar geen grove botten.
- Polsgewricht: Droog en sterk
- Middenvoet: Kort, slechts zeer licht schuin gesteld.
- Voorvoeten: Licht ovaal met vlak tegen elkaar aanliggende, sterk gewelfde, krachtige tenen. Sterke,
bruine nagels. Stevige gripgevende leigrijze voetkussens. Zowel in stand als in beweging, staan de
voeten parallel.
ACHTERHAND
Algemeen: Van achteren gezien staan de achterbenen recht en parallel. Goede hoekingen, sterke botten.
NEDERLANDSE
- Hubertusklauwen aan de achterbenen.
- Ernstige fouten in de beweging.
- A-typische beharing.
- Donkerbruin of vaalgele kleur, meerkleurig, niet-uniforme kleur.
- Witte borstvlek, groter dan 5 cm..
- Witte voeten.
- Pigmentfout, zowel in de huid, als ook aan de oogleden en lippen.
- Grotere afwijking dan 2 cm. van de minimum en maximum maat.
- Elke vorm van wezenzwakte.
N.B. Reuen moeten twee duidelijk aanwezige, normaal ontwikkelde testikels bezitten, die zich in zijn geheel
in het scrotum bevinden
- Ernstige fouten in de beweging.
- A-typische beharing.
- Donkerbruin of vaalgele kleur, meerkleurig, niet-uniforme kleur.
- Witte borstvlek, groter dan 5 cm..
- Witte voeten.
- Pigmentfout, zowel in de huid, als ook aan de oogleden en lippen.
- Grotere afwijking dan 2 cm. van de minimum en maximum maat.
- Elke vorm van wezenzwakte.
N.B. Reuen moeten twee duidelijk aanwezige, normaal ontwikkelde testikels bezitten, die zich in zijn geheel
in het scrotum bevinden
VIZSLA” Rasstandaard Vizsla Korthaar
- Dijbeen: Lang en gespierd. Goede hoeking tussen bekken en dijbeen.
- Knie: Goede hoeking tussen dijbeen en onderbeen.
- Onderbeen: Lang, gespierd en pezig. Ongeveer even lang als het dijbeen. Goede hoeking tussen
onderbeen en middenvoet.
- Spronggewricht: Krachtig, droog en pezig, in verhouding laag geplaatst.
- Middenvoet: loodrecht, kort en droog.
- Achtervoeten: als voorvoeten.
GANGWERK
Zijn typische gangwerk is een zwierige, lichtvoetige, elegante en ruim uitgrijpende draf, met veel stuwing en
overeenkomstige paslengte. Tijdens het zoeken in het veld een volhardende galop. De rug is vast en de
bovenbelijning blijft horizontaal. Een goed opgerichte houding. Telgang is ongewenst.
HUID
Glad aanliggend, zonder plooien. De huid heeft een goed pigment.
VACHT
Haar: kort en dicht, moet stevig en hard aanvoelen. Hoofd en oren zijn dunner, zijdeachtig en korter
behaard. De onderzijde van de staart is iets, maar niet opvallend, langer behaard. De beharing moet het
gehele lichaam bedekken; de buik is iets lichter behaard. Geen onderwol.
KLEUR
Verschillende nuances van tarwegeel en lichtbruin. De oren kunnen iets donkerder zijn, anders uniform aan
de kleur. Rode, bruine of bleke kleuren zijn ongewenst. Een kleine witte vlek op de borst of aan de keel, die
niet groter is dan een doorsnede van 5 cm., alsmede witte aftekening aan de tenen, gelden niet als fouten.
De kleur van de lippen en de oogleden, moet overeenkomen, met de kleur van de neusspiegel.
GROOTTE
Schofthoogte: Reuen 58-64 cm.
Teven 54-60 cm.
Het is onproductief de schofthoogte te vergroten. Het streven is een middelgrote hond. Een goede balans in
stilstand en beweging en symmetrie zijn veruit belangrijker dan de in centimeters gemeten grootte.
FOUTEN
Iedere afwijking van de vorengenoemde punten moet als fout worden gezien;
de beoordeling moet in de juiste verhouding tot de graad van afwijking staan.
UITSLUITENDE FOUTEN
Duidelijke afwijkingen van de raskenmerken.
- Grote afwijkingen in geslachtstype.
- A-typisch hoofd.
- Gevlekte neusspiegel.
- Hangende of kwijlende lippen.
- Bovenvoorbijten, ondervoorbijten, kruisgebit en alle overgangsvormen daarvan.
- Het ontbreken van één of meerdere snijtanden en/of hoektanden en/of de premolaren 2 – 4 en/of de
molaren 1 – 2, het ontbreken van meer dan 2 PM1; op de M3 wordt geen acht geslagen. Niet zichtbare
tanden gelden als ontbrekende tanden.
- Overtollige tanden buiten de normale tandenrij.
- Gespleten gehemelte, hazenlip.
- Helgele ogen, zeer losse oogleden, ectropion, entropion.
- Distichiasis(dubbele wimperrij).
- Opvallende keelhuid.
- Dijbeen: Lang en gespierd. Goede hoeking tussen bekken en dijbeen.
- Knie: Goede hoeking tussen dijbeen en onderbeen.
- Onderbeen: Lang, gespierd en pezig. Ongeveer even lang als het dijbeen. Goede hoeking tussen
onderbeen en middenvoet.
- Spronggewricht: Krachtig, droog en pezig, in verhouding laag geplaatst.
- Middenvoet: loodrecht, kort en droog.
- Achtervoeten: als voorvoeten.
GANGWERK
Zijn typische gangwerk is een zwierige, lichtvoetige, elegante en ruim uitgrijpende draf, met veel stuwing en
overeenkomstige paslengte. Tijdens het zoeken in het veld een volhardende galop. De rug is vast en de
bovenbelijning blijft horizontaal. Een goed opgerichte houding. Telgang is ongewenst.
HUID
Glad aanliggend, zonder plooien. De huid heeft een goed pigment.
VACHT
Haar: kort en dicht, moet stevig en hard aanvoelen. Hoofd en oren zijn dunner, zijdeachtig en korter
behaard. De onderzijde van de staart is iets, maar niet opvallend, langer behaard. De beharing moet het
gehele lichaam bedekken; de buik is iets lichter behaard. Geen onderwol.
KLEUR
Verschillende nuances van tarwegeel en lichtbruin. De oren kunnen iets donkerder zijn, anders uniform aan
de kleur. Rode, bruine of bleke kleuren zijn ongewenst. Een kleine witte vlek op de borst of aan de keel, die
niet groter is dan een doorsnede van 5 cm., alsmede witte aftekening aan de tenen, gelden niet als fouten.
De kleur van de lippen en de oogleden, moet overeenkomen, met de kleur van de neusspiegel.
GROOTTE
Schofthoogte: Reuen 58-64 cm.
Teven 54-60 cm.
Het is onproductief de schofthoogte te vergroten. Het streven is een middelgrote hond. Een goede balans in
stilstand en beweging en symmetrie zijn veruit belangrijker dan de in centimeters gemeten grootte.
FOUTEN
Iedere afwijking van de vorengenoemde punten moet als fout worden gezien;
de beoordeling moet in de juiste verhouding tot de graad van afwijking staan.
UITSLUITENDE FOUTEN
Duidelijke afwijkingen van de raskenmerken.
- Grote afwijkingen in geslachtstype.
- A-typisch hoofd.
- Gevlekte neusspiegel.
- Hangende of kwijlende lippen.
- Bovenvoorbijten, ondervoorbijten, kruisgebit en alle overgangsvormen daarvan.
- Het ontbreken van één of meerdere snijtanden en/of hoektanden en/of de premolaren 2 – 4 en/of de
molaren 1 – 2, het ontbreken van meer dan 2 PM1; op de M3 wordt geen acht geslagen. Niet zichtbare
tanden gelden als ontbrekende tanden.
- Overtollige tanden buiten de normale tandenrij.
- Gespleten gehemelte, hazenlip.
- Helgele ogen, zeer losse oogleden, ectropion, entropion.
- Distichiasis(dubbele wimperrij).
- Opvallende keelhuid.
Bron: Nederlandse vereniging van Hongaarse staande honden Vizsla
|
|
